Þar sem þetta var stór stund, þá tilkynnti hún kærastanum að eftir kvöldverðinn langaði hana til að fara eitthvað og eiga með honum kynlíf í fyrsta sinn.

Kærastinn varð upprifinn af tilhlökkun og spenningi, en hann hafði fram að þessu aldrei stundað kynlíf. Af þessu tilefni dreif hann sig í apótekið til að ná sér í verjur. Hann sagði lyfsalanum að þetta yrði fyrsta skiptið hans í kynlífi. Lyfsalinn tók ljúflega á móti honum og í nærri heila klukkustund leiddi hann strákinn í allan sannleik um kynlíf og getnaðarvarnir.

Við sjóðvélina spurði lyfsalinn strákinn hversu margar verjur hann vildi kaupa. Hægt var að kaupa öskjur með þremur eða 10 verjum nú eða þá fjölskylduöskjuna stóru. Strákurinn kvaðst endilega vilja kaupa fjölskylduöskjuna þar sem hann ætlaði sér að taka til óspilltra málanna enda taldi hann að þau myndu ekki draga neitt af sér - enda í fyrsta sinni að þessu og svona.

Sama kvöldið kom kærastinn að húsi foreldra stúlkunnar og hitti fyrir kærustuna í anddyrinu.

„Ó ég er svo spennt fyrir að þú hittir foreldra mína - komdu inn ! “ sagði kærastan.

Stráksi gekk inn og var hann leiddur rakleiðis að kvöldverðarborðinu þar sem foreldrar kærustunnar sátu þá þegar. Kærastinn bauðst þegar í stað til að fara með borðbænina og laut strax höfði. Heil mínuta leið og stráksi var enn niðurlútur í djúpri bæn.

10 mínútur liðu enn og enn breyttist ekkert hjá kærastanum og hann hélt áfram við bænina.

Loks þegar 20 mínútur voru liðnar með stráksa niðurlútan í bæninni þá hallaði kærastan sér að eyra hans og hvíslaði að honum : „Ég hafði ekki hugmynd um að þú værir svona trúaður“

Stráksi sneri sér að kærustunni og hvíslaði að henni : „Ég hafði ekki hugmynd um að pabbi þinn væri lyfsali“

Þetta er Charlie Brooker, sem sýnir hvernig fréttir verða til, í hvaða röð sem fréttamaður segir frá, hvernig myndir eru notaðar í millitíðinni og hvernig hann kryddar fréttinna.

Ég tók þrjár myndir í gamni.

Árið 1996 var einhverskonar keppni á milli tveggja stærstu dagblaða Svíþjóðar, Expressen var með skafmiða og Aftonbladet var með símanúmer og kóða þar sem maður átti að hringja og svara þremur spurningum og sá sem myndi svara fljótast, vann.

Ég man að ég keypti Expressen og skóf miðann og síðan las ég í sama blaði að ef það fylgdi ekki með miði væri bara að hringja í visst númer og þeir myndu senda nýjan miða um hæl... ég skóf miðann og hugsaði með mér: hvernig vita þeir hvort ég sé búinn að fá miða, svo ég hringdi?!

Aftonbladet var með spurningar í blaðinu sínu svo ég keypti það líka og hringdi í númerið og svaraði spurningunum eins hratt og hægt var. Nokkrum vikum seinna fékk ég bréf innum lúguna frá dagblaðinu og ég var alveg viss um að þetta væri skafmiðinn frá Expressen, þú getur rétt ímyndað þér hvað mér brá þegar stóð til hamingju með vinninginn… ég vann ferð fyrir tvo til Sardiníu á Ítalíu með öllu tilheyrandi.

Róbert Ísak var bara 1 ½ árs og Eva var kasólétt af Jóakim, með bjúg og leið alls ekki vel en hún neitaði því harðlega að missa af þessu svo við skelltum okkur. Til þess að gera langa sögu stutta þá get ég sagt það að þetta var heitasti mánuðurinn á Sardiníu í manna minnum og það var enginn loftkæling í herberginu fyrstu nóttina og það versta var að herbergið var fyrir ofan eldhúsið… annars var ferðin meiriháttar og við komum aldrei til að gleyma henni.

Ástæðan fyrir þessari frásögn er þessi: Út af þessum hita gerðum við ekki mikið annað enn að liggja í eða við sundlaugina. Einn daginn fór ég með Róbert í stærstu vatnsrennibrautina og svona til öryggis var Eva í sundlauginni og var tilbúin að grípa Róbert ef ég myndi missa jafnvægið. Við feðgar náðum ótrúlegum hraða niður þessa rennibraut og þegar við þeyttumst í sundlaugina fór annar olnbogi minn á fullum krafti á handlegg Evu.

Hún fékk að sjálfsögðu margblett og um kvöldið var þessi margblettur orðin ansi stór, en það var minsta vandamálið. Eva og Róbert gátu bara ekki sofið allmennilega út af þessum kæfandi hita, svo ég (hetjan) tók þá ákvörðun að vifta með laki svo þau gætu sofið… ég svaf ekki mikið þessa nótt.

Daginn eftir leit ég út eins og draugur – rauðbrúnn draugur. Það leit út eins og ég væri að drepast úr þynnku og leit bara rónalegur út. Evu fannst að ég ætti það skilið að fá að taka því rólega, fá mér bjór og hvíla mig undir sólhlíf á meðan hún kasólétt, þreytuleg og með stærðarinnar marblett myndi sjá um Róbert. Ég sat með bjórinn minn undir sólhlífinni og naut þess að vera til, þegar kona kemur labbandi framhjá mér með þennan líka hryllilega hneykslunarlega svip, ef augnaráð gæti drepið þá væri ég dauður núna. Þessi kona labbaði að Evu, klappaði henni og sagði: You are beautiful!

Ég gerði mér grein fyrir því að kjaftarsögurnar voru komnar í gang og það að ég var alls ekki vinsælasti maðurinn á þessari eyju. En málið er að ég gæti aldrei veitt fólki sem mér þykir vænt um ofbeldi eða m.ö.o. þetta er ekki ég. Það var allavega staðreynd að fólkið á og í kringum hótelið var búið að dæma mig ofbeldismann.

PS. Í myndaalbúminu eru nokkrar myndir frá ferðinni.